باوجود تلاش‌های گستردۀ جهانی برای ریشه‌کنی فقر و علی‌رغم آنکه از بین بردن فقر اولین هدف از اهداف توسعۀ پایدار در هدف‌گذاری سال 2030 است، این پدیده همچنان یکی از چالش‌های اساسی دنیای امروز است. گزارش فقر جهانی ۲۰۲۴ و تحلیل محاسبات فقر چندبُعدی، حکایت از پیچیده‌تر شدن ابعاد فقر و ضرورت ارائۀ راهکارهای نوین در حل این مسئله است. هرچند سیاست‌های متنوع حمایتی در ایران نیز اجرا شده‌اند، کاهش فقر در مسیر هدفگذاری و اهداف تعیین‌شده نبوده است. پایش فقر در دستگاه‌های اجرایی و نهادهای علمی نشان می‌دهد که فقر در ایران، به‌ویژه در دهة اخیر، گسترش و شدت داشته است. در تحلیل علل ایجاد فقر و راهکارهای عملیاتی به‌منظور ازبین‌بردن فقر، همراهی، همکاری و انسجام دستگاه‌های اجرایی، نهادهای غیردولتی و نهادهای مردمی ضروری است. دراین‌راستا، باتوجه‌به نقش مؤسسه کار و تأمین اجتماعی به‌عنوان بازوی علمی و مشورتی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، ورود به مسئلۀ فقر ازمنظر ساختار سیاست‌گذاری در این حوزه، در اولویت قرار دارد. به این منظور و با رویکرد گفتمان‌سازی سیاست‌گذاری فقرزدا، سلسله نشست-کارگاه‌هایی با مشارکت دستگاه‌های اجرایی، نهادهای غیردولتی، سازمان‌های بین‌المللی، نهادهای مدنی و صاحب‌نظران دانشگاهی و علمی در حوزۀ فقر طراحی و برگزار شد. این نشست‌ها به‌منظور تبیین ابعاد مسئلة فقر در ایران، ساختار نظام سیاست‌گذاری فقرزدا، سیاست‌ها و برنامه‌های فقرزدایی، علل عدم موفقیت سیاست‌ها و ارائۀ راهکارهای عملیاتی به دولت در کاهش فقر در مسیر عدالت اجتماعی سازماندهی شد. نوشتار حاضر به بررسی مسئلۀ فقر و مباحث مطرح‌شده در این سلسله‌نشست‌های «عدالت اجتماعی فراگیر؛ سیاست‌گذاری فقرزدا» می‌پردازد.